منظومه‌ی سیاره‌ای بسازید!

Crash 1

اگر کمی وقت بازی کردن دارید یا از حرف‌های جدی خسته شده‌اید ما برای شما پیشنهاد جذابی داریم. یک بازی آن‌لاین ساده با پایه‌ای کاملا علمی، برخورد ابر سیارات! اما پیش از بازی، کمی تامل کنید و در این مقدمه با ما همراه باشید.

آیا هیچ‌گاه به این فکر کرده‌اید که ما چقدر خوش شانس بوده‌ایم که سیاره‌مان در مداری پایدار در کمربند حیات (جایی که امکان شکل‌گیری حیات در آن وجود دارد،) به دور خورشید می‌گردد؟ بیایید فرض کنیم مادر طبیعت بعد از انفجار بزرگ تلاش کرده است با فرآیند آزمون و خطا منظومه‌ای بسازد که سیاراتش  مدار‌های پایدار داشته باشند. یعنی منظومه‌های مختلفی را با سیارات مختلف، در مدار‌های مختلف امتحان کند تا ببیند کدام چیدمان سیاره‌ای پایدار می‌ماند.

دست طبیعت برای این آزمون پر هزینه منابع لازم را در اختیار داشت، بیشمار ستارگان آسمان، هر یک نتیجه یکی از این بخت‌آزمایی‌ها هستند. و خورشید ما بلیط برنده این آزمون تصادفی شد؛ ستاره‌ای که منظومه پایداری را برای میلیاردها سال به دور خود نگاه داشته، و از خوش اقبالی یکی از این سیارات در کمربند حیات قرار داشته و در آن حیات شکل گرفته و این حیات، هوشمند شده و اکنون در حال اندیشیدن به این موضوعات است.

حالا اگر می‌خواهید بدانید طبیعت در راه خلق منظومه‌های پایدار چه تجربیاتی به دست آورده است و چه قدر مشکل توانسته است منظومه‌های پایداری چون منظومه ما را بسازد نیازی به مطالعه کتاب‌های سنگین مکانیک مدار ندارید. کافی است کمی به بازی برخورد ابرسیارات بپردازید. در این بازی شما در نقش خالق یک منظومه سیاره‌ای می‌توانید ۱۰ سیاره با جرم‌های مختلف را به دور خورشیدی که زمینی در اطراف آن می‌چرخد قرار دهید. این سیارات تحت تاثیر گرانش خورشید و سیارات دیگر اضافه شده توسط شما منحرف می‌شوند و ممکن است یا به هم برخورد کنند یا یکی از محدوده بازی بیرون پرتاب شود که در این صورت شما بازی را باخته‌اید. منظومه ‌شما باید ۵۰۰ سال دوام آورد و پایدار بماند تا برنده بازی شوید. توجه کنید فقط ۵۰۰ سال که در مقیاس نجومی عمر کمی محسوب می‌شود، ولی با این وجود خواهید دید که برای همین ۵۰۰ سال هم شکل دادن یک منظومه پایدار چه‌قدر مشکل خواهد بود.

شرایط بازی کمی هم سخت‌گیرانه است، تمام سیارات باید در محدوده دو واحد نجومی (دو برابر فاصله زمین از خورشید) قرار بگیرند که نسبت به منظومه شمسی بسیار فضای کوچکی محسوب می‌شود و در فاصله‌های کم، تمایل به ناپایداری زیاد است. البته در این فاصله هم به راحتی می‌توان ۱۰ سیاره کم جرم را در مدار‌های پایدار قرار داد، اما چالش اصلی این بازی آن است که بتوانید در این محدوده کوچک از سیارات پرجرم (غول‌های گازی، کوتوله‌های قهوه‌ای و حتی ستاره‌ای همدم) استفاده کنید. برای تشویق به استفاده از سیارات پرجرم‌تر امتیاز هر سیاره به نسبت جرم آن محاسبه می‌شود. هرچه سیارات پر جرم تری را در مدت زمان بیشتری در مدار نگاه دارید، رکورد بهتری به دست خواهید آورد.

این بازی ساده که محصول جانبی پروژه تحقیقاتی استفانو مشیاری است، دید خوبی از دینامیک مداری مجموعه‌های چند جرمی به ما خواهد داد. با این شبیه‌سازی (بازی) می‌توانیم موقعیت‌های جذابی را در آن پدید آوریم که شاید در گوشه‌ای از این جهان به دور یک ستاره هم جرم با خورشید اتفاق افتاده باشد. شاید هم باعث شود کمی به شرایط خاصی که سیاره منحصر به فرد ما، یعنی زمین در آن قرار دارد پی‌ ببریم و کمی بیشتر قدر این گوهر یکدانه را بدانیم. و در کنار همه این‌ها کمی هم سرگرم می‌شویم.

 برای ورود به بازی این‌جا را کلیک کنید.

درباره نویسنده

18مطلب نوشته است .

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress