هنر عکاسی نجومی (بخش ۳: برنامه‌ریزی برای عکاسی و تنظیمات دوربین)

عکاسی از مردم در زیر آسمان پرستاره شاید تأثیرگذار باشد. فوت و فنی که شما نیاز دارید سوژه‌ی است که از او بخواهید حداقل در طول نوردهی ساکن بایستد. در این مورد، من خودم شخصی هستم که۳۰ ثانیه ساکن نشستم.

عکاسی از مردم در زیر آسمان پرستاره شاید تأثیرگذار باشد. فوت و فنی که شما نیاز دارید سوژه‌ی است که از او بخواهید حداقل در طول نوردهی ساکن بایستد. در این مورد، من خودم شخصی هستم که۳۰ ثانیه ساکن نشستم.

نوشته‌ی: مارک گی (Mark Gee)

ترجمه‌ی: سمیرا صحرانورد

برنامه‌ریزی یکی از مهم‌ترین کارهایی است که وقتی قصد رفتن به عکاسی نجومی دارید باید حتماً انجام دهید. می‌توانید بیرون بروید و بدون برنامه‌ریزیِ خاصی عکاسی کنید، اما همیشه بهتر است قبل از این‌که به مکانی بروید، موقعیت خود را بدانید و برای عکاسی خود برنامه بریزید. من همیشه قبل از بیرون رفتن در ذهنم چند ایده برای این‌که از چه چیزهایی می‌خواهم عکس بگیرم دارم اما در حقیقت همیشه نتیجه آن چیزی نیست که قبلاً برایش برنامه ریخته بودم. بعضی اوقات بدون داشتن هیچ عکس باارزشی به خانه برمی‌گردم و گاهی اوقات نیز تصمیم می‌گیرم که عکس فوق‌العاده‌ای بگیرم که کاملا با چیزی که  قبل از شروع کار برنامه‌ریزی کرده بودم متفاوت است.

مکان

 من لیستی از مکان‌های دلخواهم را (در محدوده‌ی سکونتم) دارم که در چند سال اخیر بسیار برایم سودمند بوده‌اند. بسیاری از این مکان‌ها را فقط با دیدن عکس آن‌ها در اینترنت یا با جست‌وجو در نقشه‌ی گوگل پیدا کرده‌ام.

بدانید که ستاره ها کجا قرار دارند

بخشی از برنامه‌ریزی برای عکاسی نجومی این است که بدانید قسمتی از آسمان که قصد دارید از آن عکاسی کنید، کجا قرار دارد و نسبت به کادری که در نظر گرفته‌اید چه ترکیبی خواهد داشت. سیاره‌ی ما با سرعتی معادل حدود ۱۶۰۰ کیلومتر در هر ساعت (تقریبی) می‌چرخد و هر ساعت حدود ۶۷ کیلومتر (تقریبی) در فضا مسافت طی می‌کند! بنابراین همان‌طورکه می‌توانید تصور کنید آسمان شب دائماً در حال حرکت است و جایگاه ستاره‌ها و راه‌شیری در طول سال دائماً تغییر می‌کند.

بنابراین بسیار مهم است که بدانید راه‌شیری در شبی که شما می‌خواهید عکاسی کنید کجا خواهد بود. نرم‌افزارهای کاربردی مختلفی برای گوشی‌های هوشمند وجود دارد که به شما در این برنامه‌ریزی کمک می‌کنند. نمونه‌ای که من هم اکنون از آن استفاده می‌کنم Starwalk است. این برنامه به شما جایگاه ستاره‌ها و راه‌شیری را در هر ساعتی که در آن مشخص کنید، نشان می‌دهد و به شما اجازه می‌دهد که عکس زیبایی از راه‌شیری بگیرید.

از ماه عکاسی کنید

 ویدیوی سایه‌ی ماه کامل من را تماشا کرده‌اید؟ (این‌جا این ویدیو رو ببینید) این از خوش‌شانسی من نبود که توانستم طلوع ماه را پشت عبور و مرور مردم ثبت کنم. در حقیقت، برنامه‌ریزی‌های دقیق و حدود یک سال تلاش و شکست لازم بود تا من به نتیجه‌ی مطلوب رسیدم. چطور بالا آمدن ماه را در پشت مردم این‌گونه که هست، محاسبه کردم؟ از نرم‌افزارهای مختلفی کمک گرفتم.

دو نوع نرم‌افزار برای این‌که به شما برای برنامه‌ریزی دقیق کمک کنند وجود دارد؛ یکی از آن‌ها، تقویم نجومی عکاسان ((The Photographer’s Ephemeris (TPE) می‌باشد. یا اگر از تلفن‌های اَپل استفاده می‌کنید، به‌طور خاص به شما اپلیکیشن PhotoPills را پیشنهاد می‌کنم که کارهای بیشتری علاوه‌بر محاسبه‌ی جایگاه ماه انجام می‌دهد.

ترکیب‌بندی مناسب، نکته‌ی کلیدی شما در هرنوع عکاسی ا‌ست که در بخش‌ بعدی درباره‌ی آن صحبت خواهیم کرد. این تصویر در سال ۲۰۱۲ برای عکاس نجومی سال انتخاب شد که علت آن به خاطر جاگذاری مناسب درخت پس‌زمینه و راه‌شیری بوده است.

ترکیب‌بندی مناسب، نکته‌ی کلیدی شما در هرنوع عکاسی ا‌ست که در بخش‌ بعدی درباره‌ی آن صحبت خواهیم کرد. این تصویر در سال ۲۰۱۲ برای عکاس نجومی سال انتخاب شد که علت آن به خاطر جاگذاری مناسب درخت پس‌زمینه و راه‌شیری بوده است.

تنظیمات دوربین

در همه نوع از عکاسی نجومی، نیاز دارید که همه‌ی تنظیمات دوربین را بر حالت دستی قرار دهید. این کار به این خاطر است که دوربین نمی‌تواند تنظیمات اتوماتیک را در شب با نور خیلی کم محاسبه کند. انجام این کار هماهنگی را در شات‌های نجومی شما به‌وجود می‌آورد. به سراغ تنظیمات برویم:

نوردهی

دو اصل اساسی برای کنترل نوردهی در عکاسی وجود دارد. یکی از آن‌ها میزان زمانی است که شاتر شما باز است – سرعت شاتر – و دیگری دهانه است. ترکیب این دو مشخص می‌کند که چه میزان نور به سنسور شما برخورد کند تا تصویر نهایی را به‌دست بدهد. در عکاسی نجومی، شما با نوردهی‌های طولانی مواجه می‌شوید تا از اجرام در تاریکی عکاسی کنید.

سرعت شاتر

 این زمان باز بودن شاتر دوربین است که تعیین می‌کند چه مقدار نور به سنسور شما وارد شود. در عکاسی نجومی، به سرعت بالای شاتر نیاز داریم که نور کافی را به سنسور برساند. باید آگاه باشیم که هرچه بیشتر شاتر را باز نگه داریم، بیشتر رد ستاره‌ها یا خط ستاره‌ها که به چرخش زمین بستگی دارد را ثبت می‌کنید. شاید دوست  داشته باشید از رد ستاره‌ها عکاسی کنید اما اگر تصمیم دارید عکاسی نجومی منظره باز انجام دهید باید از آن‌ها پرهیز کنید.

بنابراین قبل از این‌که رد ستاره بگیرید مهم است که بدانید چقدر می‌توانید نوردهی انجام دهید. میزان نوردهی بسته به فاصله‌ی کانونیِ لنزی که استفاده می‌کنید، تغییر می‌کند. هرچه فاصله‌ی کانونی بیشتر باشد، به نوردهی کم‌تری برای ثبت رد ستاره‌ها نیاز دارید. خوشبختانه، برای این نکته فرمولی وجود دارد که به آن قانونe ۶۰۰  می‌گویند. این قانون از تقسیم ۶۰۰ بر فاصله‌ی کانونی حقیقی لنز شما به‌دست می‌آید.

8

در صورتی‌که از دوربین فول‌فریم استفاده می‌کنید فاصله‌ی کانونی حقیقی همان فاصله‌ی کانونی لنز دوربین‌تان است. اگر از دوربین فول‌فریمی استفاده می‌کنید که سنسور آن کوچک است، نیاز دارید که عامل کراپ را در فاصله کانونی ضریب قرار دهید. مثلاً، اگر از کَنون ۷D استفاده می‌کنید که ضریب کراپ ۱٫۶ و لنز ۱۰ میلی‌متر دارد، فاصله‌ی‌ کانونی حقیقی شما باید ۱۰×۱.۶  باشد که معادل میدان دید ۱۶ میلی‌متر در دوربین‌های فول‌فریم است.

باز می‌گردیم به قانون ۶۰۰ : در دوربین‌های فول‌فریم، بشترین سرعت شاتری که می‌توانید برای دیدن رد ستاره‌ها استفاده کنید، مثلاً در لنز ۲۴ میلی‌متر، این است: ۶۰۰ به ۲۴ میلی‌متر تقسیم می‌شود: ۲۵ ثانیه نوردهی. اگر از لنزی مشابه با سنسور کوچک‌تری با ضریب کراپ ۱.۶ استفاده کردید، بیشترین سرعت شاتر شما خواهد بود: ۶۰۰ تقسیم می‌شود به ۱.۶× ۲۴mm =  ۱۵.۶۲۵ ثانیه.

دیافراگم

عملکرد دیافراگم لنز که با باز و بسته شدن، میزان نور ورودی به سنسور دوربین شما را کنترل می‌کند، مانند کار مردمک چشم – مردمک در محیط تاریک گشادتر می‌شود تا به نور بیشتری اجازه‌ی ورود بدهد اما هنگامی‌که نور وجود داشته باشد باریک‌تر می‌شود. ما دیافراگم را f-stop و تنطیماتی که شما با آن بخواهید دیافراگم دوربین خود را کنترل کنید را f-number در نظر می‌گیریم. در عکاسی نجومی، به بیشترین نور ممکن برای عبور از لنز و برخورد آن با سنسور نیاز داریم، بنابراین در حالت واید یا با بیشترین میزان گشودگی دیافراگم عکاسی می‌کنیم. لنزهای من بیشترین دیافراگم‌شان f/2.8 است، به همین خاطر تنظیماتی که اکثر اوقات از آن استفاده می‌کنم این است: اگر از جرمی درخشان‌تر عکاسی کنم، مانند ماه، و بخواهم جزئیات بیشتری را در سطح آن ببینم، باید درجه را کم کنم( دیافراگم را کم کنید تا نور کم‌تری اجازه‌ی عبور داشته باشد) حدود f/9.

(تمام تصاویر متعلق به نویسنده است. www.theartofnight.com)

درباره نویسنده

179مطلب نوشته است .

canot.ir@gmail.com

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress