اقمار راه شیری راه‌گشای حل مسأله‌ی ماده‌ی تاریک

آرایه‌ی بسیار بزرگ رادیویی NRAO این تصویر را ثبت کرده است. این تصویر توزیع هیدروژن اتمی را در کهکشانی مارپیچی نشان می‌دهد ، علامت “X” یک کهکشان کوتوله اقماری را مشخص کرده است. شبیه‌سازی پویا می‌تواند مکان و جرم این کهکشان را آشکار کند.

آرایه‌ی بسیار بزرگ رادیویی NRAO این تصویر را ثبت کرده است. این تصویر توزیع هیدروژن اتمی را در کهکشان مارپیچی گرداب نشان می‌دهد، علامت “X” یک کهکشان کوتوله اقماری را مشخص کرده است. شبیه‌سازی پویا می‌تواند مکان و جرم این کهکشان را آشکار کند.

مترجم: رضا مفضلی

سوکانیا چاکرابارتی (Sukany Chakrabarti) –  یکی از اخترفیزیک‌دانان مؤسسه‌ی فن‌آوری روچستر (Rochester Institute of Technology) – با بررسی منطقه‌‌ای موجی شکل و برآمده در حومه‌ی کهکشان راه شیری، کهکشان کوتوله‌ی مخفی در این ناحیه یافته است، کهکشانی که زیر پوششی از ماده‌ی تاریک پنهان شده بود.

اکنون چاکرابارتی با شبیه‌سازی مجددِ تاریخچه‌ی تحول قرص کهکشانی سعی دارد که این کهکشان کوتوله را آشکار کند و به شناخت بیشتری از ماده‌ی تاریک برسد. قرص کهکشان غنی ازهیدروژن اتمی و کهکشان‌هایی است که قمر راه شیری هستند.

مطالعات چاکرابارتی درباره‌ی این ناحیه‌های مشترک در کهکشان‌های مارپیچی است (ناحیه‌های مشترک یک کهکشان با قمرهای کهکشانی کوچک‌ترش) و در راستای رسیدن به پاسخی برای مسأله‌ای است که در اخترفیزیک به نام «مشکل قمرهای گمشده» مشهور شده است. چراکه شبیه‌سازی‌های نظری وجود تعداد زیادی از کهکشان‌های اقماری را پیش‌بینی می‌کنند در حالی‌که مشاهدات چنین چیزی را نشان نمی‌دهند.

ابتدای امسال، چاکرابارتی توانست پیش‌بینی‌های قبلی را مبنی بر وجود یک کهکشان اقماری در مکانی نزدیک به صفحه‌ی کهکشان راه شیری، تأیید کند. او در مطالعات جدید خود همراه با یکی از همکارانش، در حال تهیه‌ی نخستین نقشه و فهرست از جمعیت کهکشان‌هایی است که قمر راه شیری محسوب می‌شوند (از نظر وجود هیدروژن اتمی در قرص کهکشان).

چاکرا بارتی می گوید: «ما در حال آماده کردن مدلی هستیم که شامل اطلاعات ستاره‌ای و هیدروژن اتمی در کهکشان خودمان است. این مدل امواح بزرگ را در حومه‌ی کهکشان و امواج عمودی را در قرص آن نشان می‌دهد». هدف چاکرابارتی ترکیب روش خود با روش عدسی گرانشی است تا با آن بتواند به شناخت درستی از توزیع ماده‌ی تاریک برسد. مقایسه و تقابل نتایج حاصل از هر دو روش، ممکن است آمار آشکارسازی ماده‌ی تاریکی که کهکشان‌های‌ کوتوله را زیر سلطه دارد، بهبود بخشد.

توضیحات: 

– هیدروژن اتمی از تجزیه‌ی هیدروژن مولکولی در دمای ۵۰۰۰ درجه سلسیوس به‌وجود می‌آید.

 عدسی گرانشی روشی است که در آن از میزان خم شدن نور برای به‌دست آوردن جرم کهکشان‌های دور دست و تخمین ساختار ماده‌ی تاریک پس‌‌زمینه استفاده می‌شود. 

 

درباره نویسنده

179مطلب نوشته است .

canot.ir@gmail.com

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress