ویراژ ویجر در جاده‌ی مغناطیسی

تغییر جهت خطوط میدان مغناطیسی در درون و بیرون خورسپهر

فضاپیمای ویجر ناسا وارد ناحیه‌ی تازه‌ای در دوردست‌ترین بخش‌های منظومه‌ی شمسی شده است. دانشمندان احساس می‌کنند که این منطقه٬ آخرین جایی است که فضاپیمای ویجر برای رسیدن به فضای میان‌ستاره‌ای باید از آن عبور کند.

به نقل از وبگاه ناسا٬ دانشمندان از این ناحیه‌ به عنوان بزرگراه مغناطیسی یاد می‌کنند زیرا در آن‌جا میدان مغناطیسی خورشید به میدان مغناطیسی بین‌ستاره‌ای متصل می‌شود.  این اتصال سبب می‌شود تا ذرات کم‌انرژی داخل خورسپهر دور شوند و ذرات پرانرژی بیرونی به داخل جریان پیدا کنند.  اعضای مأموریت ویجر معتقدند که این ناحیه همچنان در منظومه‌ی شمسی قرار دارد زیرا هنوز جهت خطوط میدان‌ مغناطیسی تغییری نکرده است. پیش‌بینی می‌شود که با ورود ویجر به فضای میان‌ستاره‌ای٬ جهت این خطوط تغییر خواهد کرد.

ادوارد استون یکی از دانشمندان مأموریت ویجر می‌گوید: « با وجود این‌که ویجر ۱ هنوز داخل منظومه‌ی شمسی است ما تقریباً می‌توانیم حدس بزنیم که بیرون مرز منظومه‌ی شمسی چگونه خواهد بود زیرا مواد در حال رفت و آمد در این بزرگراه مغناطیسی‌اند. ما معتقدیم این آخرین مرحله‌ی سفر ما به سوی فضای میان‌ستاره‌ای خواهد بود. در خوش‌بینانه‌ترین حالت٬ این مرحله بین چند ماه تا چند سال طول خواهد کشید. این ناحیه‌ی جدید آن‌چیزی نبود که ما انتظار داشتیم اما اکنون بیش‌تر از این‌ها از ویجر توقع داریم.»

هنگامی که فضاپیمای ویجر در سال ۲۰۰۴ از ناحیه‌ی «ضربه‌ی پایانی» خارج شد٬‌ کاوش لایه‌ی بیرونی خورسپهر را آغاز کرد. ناحیه‌ی که به آن «خورنیام» یا Heliosheath گفته می‌شود. در این ناحیه٬ سرعت جریان ذرات پرانرژی خورشید که به «بادهای خورشیدی» نیز معروفند ناگهان کاهش می‌یابد و جریانی آشفته پدید می‌آید. داده‌هایی که دانشمندان از ابزارهای ویجر دریافت کردند نشان داد که این فضاپیما در ۲۸ جولای ۲۰۱۲ از منطقه‌ی خورنیام عبور کرده و برای نخستین بار وارد ناحیه‌ای موسوم به بزرگراه مغناطیسی شده است. اما این ناحیه ناگهان ناپدید شد تا این‌که ویجر در ۱۵ آگوست ۲۰۱۲ دوباره وارد این ناحیه شد! و از آن پس محیطی که ویجر در آن قرار دارد پایدار مانده است.  کریمیگیس٬ از اعضای مأموریت می‌گوید: « اگر بخواهیم فقط بر اساس ذرات پرانرژی قضاوت کنیم باید بگویم که ویجر ۱ از خورسپهر خارج شده است. اما ما باید داده‌ی همه‌ی ابزارهای ویجر را در کنار یکدیگر بگذاریم و به نتیجه برسیم و این نیاز به زمان دارد.» هر چقدر ویجر در این بزرگراه مغناطیسی بیشتر جلو می‌رود٬ میدان‌های مغناطیسی نیز قوی‌تر می‌شوند اما جهت‌شان تغییری نمی‌کند.

لئونارد بورلاگا٬ از اعضای گروه مغناط‌سنج ویجر می‌گوید: «ناحیه‌ی مغناطیسی که اکنون ویجر در آن قرار گرفته است شبیه هیچ یک از نواحی پیشین نیست. شدت مغناطیسی این ناحیه حدود ۱۰ بار بیشتر از نواحی پیش از «ضربه‌ی پایانی» است. اما جهت این میدان‌ها به‌گونه‌ای نیست که بگوییم ویجر وارد فضای میان‌ستاره‌ای شده است. در واقع داده‌های مغناطیسی سبب شدند تا ما دریابیم که از ناحیه‌ی ضربه‌ی پایانی گذر کرده‌ایم و امیدواریم که همین داده‌ها به ما نشان دهند که وارد فضای میان‌ستاره‌ای شده‌ایم.»

مطالعه‌ی بیشتر:

ویجر۱ ٬‌لب مرز

وداع ابدی ویجر با منظومه‌ی شمسی؟

 

درباره نویسنده

174مطلب نوشته است .

[email protected]

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress