نقاط تیره‌ی وستا: منشأ حیات بر زمین

714963main_pia16630-43_946-710

تصویر فضاپیمای DAWN از شیارهای تیره‌ بر وستا

فضاپیمای Dwan سال۲۰۱۱/۱۳۹۰ به سیارک وستا رسید و تصاویری بسیار دقیق و با کیفیت بالا از این سیارک گرفت که این تصاویر شیارها، برآمدگی‌ها و فرورفتگی‌های گوناگونی را بر آن نشان می‌دادند. بسیاری از بزرگ‌ترین گودال‌های وستا نقاط تیره‌ای، تیره‌تر از ذغال، درون یا بیرون خود دارند که ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بودند. اما تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که این نقاط درواقع اثرات به جا مانده از برخوردهای باستانی در این سیارک است. هزاران جسم سرشار از کربن طی ۴٫۵ میلیارد سال گذشته به وستا برخورده‌اند.

البته سطح وستا در ۴٫۵ میلیارد سال پیش کاملاً ذوب شد اما پوسته‌ی آن چنان در چند میلیون سال سخت و جامد شده بود که این دنیای ۵۳۰ کیلومتری را به کپسول گویای زمان تبدیل کرده است، کپسولی که به ما می‌گوید از آن زمان تاکنون چه اتفاقاتی در منظومه‌ی شمسی رخ داده است.  

تصویری سه‌بعدی و ترکیبی از گودال کورنلیا

تصویری سه‌بعدی و ترکیبی از گودال کورنلیا

محققان مؤسسه‌ی ماکس‌پلانک و دانشگاه داکوتای شمالی نقاط تیره‌ در نیم‌کره‌ی جنوبی وستا را در بررسی کردند. آن‌ها دریافتند که بیشتر موادی که در این بخش‌ها وجود دارد در ۲-۳ میلیارد سال گذشته به علت برخوردهایی بسیار اما کم‌سرعت به وجود آمده‌اند. این برخوردها گودال بزرگ‌تر  Veneneia را ایجاد کرده‌اند و بعدها در نزدیکی قطب جنوب وستا گودال کوچک‌تر  Rheasilva به وجود آمده است.

این برخوردها پوسته‌ی درخشان و لایه‌های زیر پوسته را از کربن سرشار کرده‌اند. نکته‌ی جالب‌توجه دیگر این است که بخش‌های تیره‌ای که در وستا یافت شده‌اند به قطعات تیره‌ی برخی شهاب‌سنگ‌هایی که بر زمین فرود آمده‌اند، شبیه‌اند. همین موضوع نشان می‌دهد که این شهاب‌سنگ‌ها از وستا جدا شده و به سوی زمین آمده‌اند.

یا تحقیق بیشتر درباره‌ی وستا می‌توان مطمئن شد که چگونه در روزهای اولیه‌ی شکل‌گیری منظومه‌ی شمسی مواد آلی سر از زمین و احتمالاً مریخ درآورده‌اند. نقاط تیره‌ی وستا در واقع نشانه‌هایی از سنگ‌بنای حیات بر زمین دارند.

منبع: Universetoday.com

 

درباره نویسنده

16مطلب نوشته است .

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress