زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۹)

S92-45227

نویسنده: شادی حامدی آزاد

مری الن وبر (Mary Ellen Weber)

دانشمند و هوانورد آمریکایی و فضانورد سابق ناساست که در سال ۱۹۶۲ (۱۳۴۱) در کلیولند اوهایو متولد شد. او در سال ۱۹۸۴ (۱۳۶۳) از دانشگاه پوردو لیسانس مهندسی شیمی گرفت و چهار سال بعد دکتری شیمی-فیزیک را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۲ (۱۳۸۱) از دانشگاه Southern Methodist در دالاس تگزاس مدرک MBA دریافت کرد. خانم وبر پس از فارغ‌التحصیلی در مقام مهندس شیمی در چند شرکت تولیدی کار می‌کرد و در تز دکتری خود نیز درباره‌ی فیزیک واکنش‌های شیمیایی شامل سیلیس پژوهش کرد. او در شرکت تگزاس اینسترومنت درباره‌ی فرایندهای جدید برای ساخت تراشه‌های کامپیوتری پژوهش می‌کرد. او ۹ مقاله‌ی علمی منتشر کرده و دارای یک اختراع ثبت‌شده است.

خانم وبر در پانزدهمین گروه فضانوردان انتخابی ناسا بود که در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) برگزیده شدند. او طی ده سال کار در ناسا سمت‌های مختلفی داشته است. عمده‌ی مسئولیت‌های او در بخش تجاری‌کردن فناوری فضایی و همکاری ناسا با شرکت‌های متخصص در این حوزه بود. او همچنین مدتی رابط ناسا و کنگره‌ی آمریکا بود و در اغلب سفرهای کاری رئیس ناسا را همراهی می‌کرد. او همچنین مسئولیت‌هایی را در اداره‌ی فضانوردان بر عهده داشته است. او حین پرواز به فضا یکی از جوان‌ترین فضانوردان بود و در مجموع بیش از ۱۸ روز را در فضا سپری کرده و در سال ۲۰۰۲ (۱۳۸۱) از ناسا بازنشسته شده است.

نخستین پرواز خانم وبر به فضا سوار بر شاتل دیسکاوری از ۱۳ تا ۲۲ ژوئیه‌ی ۱۹۹۵ (۲۲ تا ۳۱ تیر ۱۳۷۴) انجام شد. محموله‌ی اصلی این سفر ماهواره‌ی مخابراتی ۲۰۰ میلیون دلاری ناسا بود. خانم وبر مسئول قراردادن ماهواره در مدار و همچنین انجام‌دادن برخی آزمایش‌های علمی پیشرو در زمینه‌ی زیست‌فناوری و بافت‌های سرطانی رشدکننده در روده‌ی بزرگ بود. انجام‌دادن این آزمایش‌ها، که تا پیش از آن انجام‌شان ممکن نبود، باعث شد که خانم وبر بعدها سخنگوی زیست‌فناوری ناسا شود. او در این پرواز همچنین در راهپیمایی فضایی هم مشارکت داشت. نکته‌ی جالبی که درباره‌ی این مأموریت وجود داشت آن بود که این پرواز به‌سبب تجمع دارکوب‌ها در سکوی پرتاب با تأخیر انجام شد و بنابراین به «پرواز دارکوب» شهرت پیدا کرد. خانم وبر در این پرواز با ننسی شرلوک کوری هم‌سفر بود.

دومین پرواز خانم وبر به فضا سوار بر شاتل آتلانتیس و از ۱۹ تا ۲۹ می ۲۰۰۰ (۳۰ اردیبهشت تا ۹ خرداد ۱۳۷۹) انجام شد. این سومین پرواز اختصاصی شاتل‌ها برای عملیات تکمیل ساخت ایستگاه فضایی بود. در این مأموریت خانم وبر اصطلاحاً مسئول عرشه‌ی پرواز بود؛ یعنی حین پرتاب، فرود، و ملاقات شاتل با ایستگاه مسئولیت‌های هدایتی بر عهده داشت. همچنین حین راهپیمایی فضایی همکارانش با بازوی ربوتیک ۱۸ متری آتلانتیس به آن‌ها کمک می‌کرد و البته مسئول منتقل‌کردن بیش از ۱۵۰۰ کیلوگرم تجهیزات را به ایستگاه برعهده داشت. او در این سفر با سوزان هِلمز هم‌سفر بود.

خانم وبر پس از بازنشستگی از ناسا به مدت ۹ سال مدیر بخش سیاست‌گذاری و روابط دولتی در مرکز پزشکی دانشگاه ساوث‌وسترن تگزاس بود و اکنون در شرکت استلار استراتژیز کار می‌کند که در زمینه‌ی استراتژی‌های عملیاتی در کارهای پُرخطر بازرگانی، فناوری، و مخابراتی خدمات مشاوره‌ای ارائه می‌کند. خانم وبر چتربازی فعال با سابقه‌ی بیش از ۵۰۰۰ بار پرش با چتر و ۱۳ مدال نقره و برنز در مسابقات قهرمانی چتربازی در آمریکاست. همچنین او خلبانی و غواصی نیز می‌کند.

از همین مجموعه:

زنان فضانورد: از کارخانه‌ی نخ‌ریسی تا پرواز به فضا

زنان فضانورد: سالی راید

زنان فضانورد: شَنون لوسید؛ فضانورد افسانه‌ای ناسا

زنان فضانورد: سوِتلانا ساویتسکایا؛ رویای پرواز او را به فضا رساند

زنان فضانورد: از سرزمین آفتاب به سوی فضا

زنان فضانورد: آیلین ماری کالینز

زنان فضانورد: کریستا مَک‌آلیف؛ آموزگار تاریخی که به تاریخ پیوست

زنان فضانورد: جودیت رِزنیک؛دومین زن کشته‌شده در سانحه‌ای فضایی

زنان فضانورد: لارل کلارک؛ زندگی، جادویی که همه‌جا جریان دارد

زنان فضانورد: پیشگامان سرمشقی ندارند

زنان فضانورد: مسافران چشم‌بادامی فضا

زنان فضانورد: فضانورد هندی- آمریکایی؛ صاحب دو رکورد در پرواز فضایی

زنان فضانورد: باربارا ردینگ مورگان؛ سرانجام آموزگاری به فضا رفت

زنان فضانورد: مِی جِمیسن؛ نخستین زن آفریقایی‌تبار در فضا

زنان فضانورد: مارگارت رِی سِدان؛ پزشک فضانورد

زنان فضانورد: بانی دانبار؛ علم‌آموزی، کلید حل مشکلات

زنان فضانورد: روبرتا باندر، نخستین زن فضانورد کانادایی

زنان فضانورد: هلن پاتریشیا شارمن

زنان فضانورد: پگی آنت ویتسون

زنان فضانورد: آنا لی فیشر؛ نخستین مادر در فضا

زنان فضانورد: کاترین سالیوان؛ زمین‌شناس فضانورد

زنان فضانورد: ساندرا هل مگنس؛ آخرین زنی که با شاتل به فضا سفر کرد

زنان فضانورد: کاترین تورنتون یکی از زنان رکورددار در راهپیمایی فضایی

زنان فضانورد: پَمِلا مِلروی؛ دومین فرمانده‌ِ زن در مأموریت‌های شاتل فضایی

زنان فضانورد: لیزا ماری نواک؛ نخستین فضانوردی که از ناسا اخراج شد!

زنان فضانورد: هایده‌ماری اشتفانیشین-پیپر؛ نخستین فضانورد اوکراینی‌تبار

زنان فضانورد: نَنسی جَن دیویس؛ نخستین پرواز زوجی فضانورد به فضا

زنان فضانورد: سوزان هِلمز؛ مشارکت در طولانی‌ترین راه‌پیمایی فضایی

زنان فضانورد: ننسی شرلوک کوری؛ حضور در مأموریت آغاز ساخت ایستگاه فضایی

زنان فضانورد: وندی لارنس؛ نخستین فارغ‌التحصیل زن نیروی دریایی که به فضا سفر کرد

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۱)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۲)

زنان فضانورد:دیگر فضانوردان زن (۳)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۴)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۵)

 زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۶)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۷)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۸)

درباره نویسنده

146مطلب نوشته است .

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress