زنان فضانورد: سفری برای ندیدن مرزها (۵)

0124-0611-0218-2003_mikhail_tyurin_anousheh_ansari_pavel_v_vinogradov_jeffrey_n_williams_thomas_reiter_and_michael_e_lopez_alegria_m

نویسنده: شادی حامدی آزاد

مراحل پیش از پرتاب هم برای انوشه به‌کُندی سپری می‌شدند ولی سرانجام لحظه‌ی موعود فرارسید و پرتاب آغاز شد. هیجان پرتاب و سپس حس بی‌وزنی او را به خنده انداخته بود تا این‌که فرمانده مجوز بازکردن کمربندهای صندلی را داد. انوشه خود را به پنجره‌ی کوچک سایوز رساند و به بیرون خیره شد. و سرانجام دیدن منظره‌ی زمین، که از آن دور می‌شدند، خنده‌اش را متوقف و اشک را بر گونه‌هایش سرازیر کرد.

رسیدن به ایستگاه فضایی تقریباً دو روز طول کشید ولی انوشه بیش از یک روز را ناخوش بود و مجبور شد استراحت کند. سرانجام سایوز به ایستگاه فضایی رسید و مدتی طول کشید تا عملیات اتصال به ایستگاه به پایان رسید و فضانوردان خود را برای ورود به ایستگاه آماده کردند. آن‌ها به انوشه گفتند خودش را برای بوکشیدن فضا آماده کند! او می‌گوید بوی فضا به نظرش شبیه بوی «بادام‌سوخته» بود.Anousheh-Ansari-space-01

انوشه خیلی زود به حضور در ایستگاه فضایی عادت کرد و در همان ساعات اول همراه فرمانده ایستگاه، پاول وینوگرادوف، چرخی در ایستگاه زد و با بخش‌های مختلفش آشنا شد. دیدن بخش‌های مختلف ایستگاه، که با تجهیزات علمی و مخابراتی پُر شده بود،‌ برای انوشه بسیار هیجان‌انگیز و جالب بود. او عاشق تماشای زمین و رنگ‌های زیبایش از پنجره‌های ایستگاه شده بود و شب نخست تا جایی که می‌توانست گذر اقیانوس‌ها و خشکی‌های زمین را زیر «پایش» تماشا کرد.

ایستگاه فضایی هر ۹۰ دقیقه یک‌بار به دور زمین می‌گردد. بنابراین هر روز شامل ۱۶ طلوع زیبا و ۱۶ غروب خیره‌کننده‌ی خورشید است. ولی ساعت ایستگاه با ساعت گرینویچ منطبق است و فضانوردان باید خود را برای کار، غذاخوردن، و خوابیدن با این ساعت هماهنگ کنند. البته با آن‌همه هیجان، خوابیدن برای انوشه دشوار بود.

خیلی زود ایستگاه فضایی به مکانی مورد علاقه‌ی انوشه تبدیل شد و خودش می‌گوید اگر حمید و خانواده‌اش نبودند، بی‌شک می‌توانست تا شش ماه یا شش سال دیگر یا حتی تا آخر عمرش در ایستگاه بماند. از آن بالا به نظر می‌رسد زمین به‌آهستگی زیر ایستگاه و در خلاف جهت حرکت آن می‌چرخد. حقیقت این است که زمین و ایستگاه هر دو در یک جهت می‌چرخند ولی چون ایستگاه شش بار سریع‌تر حرکت می‌کند، زمین را پشت سر می‌گذارد و به نظر می‌رسد زمین در جهت مخالف می‌چرخد. یکی از نماهای مورد علاقه‌ی انوشه، دیدن انحنای آبی-سفید و درخشان زمین در پیش‌زمینه‌ی فضای سیاه وپُرستاره‌ی بی‌انتها بود. البته او از تماشای مناظر رنگارنگ شهرهای بزرگ و کوچک در روز و شب، زمین‌های کشاورزی، جنگل‌ها، دریاها و اقیانوس‌ها، دشت‌های پهناور و رودهای عظیم، و از همه زیباتر ابرها با شکل‌های خارق‌العاده‌شان هم سیر نمی‌شد.خودش می‌گوید انگار که سیاره‌ی زیبای ما بوم نقاشی خداوند است. نکته‌ی جالب برای او این بود که از آن بالا مرزی روی زمین دیده نمی‌شود جز مرز خشکی‌ها و آب‌ها! مرزهایی که این‌جا روی زمین این‌قدر برای ما انسان‌ها مهم‌اند و سر آن‌ها با هم می‌جنگیم،‌ از فضا اصلاً دیده نمی‌شوند.Anousheh_Ansari_in_the_ISS

در کنار تماشای زمین و گرفتن عکس از بیرون ایستگاه، انوشه مسئولیت‌هایی هم داشت و آن انجام‌دادن چند آزمایش علمی برای سازمان فضایی اروپا و ناسا بود که آن‌ها را با موفقیت به پایان رساند. همچنین انوشه انصاری نخستین کسی بود که از فضا وبلاگی را به‌روز می‌کرد و هر روز تجربیاتش را با هزاران خواننده روی زمین در میان می‌گذاشت. او در این مأموریت چندین ارتباط رادیویی نیز با زمین – ازجمله یکی دو مورد با ایران – برقرار کرد و مستقیم با شنوندگان سخن گفت. سرانجام روز بازگشت فرارسید و انوشه مجبور بود با کوله‌باری از خاطره‌های جذاب از تجربه‌ی یگانه‌اش ایستگاه را – شاید – برای همیشه ترک کند. او به همراه دو فضانورد دیگر ایستگاه به فضاپیمای سایوز بازگشت درحالی‌که هم‌سفران دیگرش برای اقامتی شش‌ماهه در ایستگاه ماندند.

سخت‌ترین بخش بازگشتْ ورود سایوز به جوّ زمین و تحمل فشار g بود. انوشه معتقد است که باید حین تمرین این بخش باید به فضانوردان گفته شود که فشاری که حین ورود سایوز به جوّ تحمل می‌کنند اصلاً با فشار gدر آزمایش قابل‌مقایسه نیست! مراحل فرود دشوار و برخورد با سطح زمین شدید بود. بعد باید منتظر گروه نجات می‌ماندند تا آن‌ها را از کپسول تنگ سایوز بیرون بکشند. بسیاری از فضانوردانی که با سایوز به فضا رفته و برگشته‌اند، لحظه‌ی بیرون کشیده‌شدن از کپسول سایوز را به تولد دوباره تشبیه می‌کنند. انوشه هم کاملاً با این تشبیه موافق است. برای او هم بوییدن رایحه‌ی خنک صبح‌گاهی و حس گرمای حیات‌بخش خورشیدِ تازه طلوع‌کرده مانند تولدی دوباره بود.xinsrc_34209032914555001251112

انوشه انصاری امروز زنی موفق در عرصه‌ی حرفه‌ای خود و همچنان سخت مشغول کار است و خاطره‌ی سفر به فضا را هرگز فراموش نخواهد کرد. پیام او برای مردم سراسر جهان این بود که فرقی نمی‌کند آرزوی شما چقدر بزرگ باشد، اگر برای رسیدن به آن تلاش کنید و حاضر باشید بهای آن را بپردازید حتماً به واقعیت تبدیل می‌شود. او این پیام را در سخنرانی‌های گوناگون در نقاط مختلف دنیا به مردم منتقل می‌کند. همچنین مایل است اهمیت علم و تحصیل را به نوجوانان سراسر دنیا نشان دهد و نیز به مردم دنیا یادآوری کند که فضا بی‌شک بخشی از آینده‌ی زندگی بشر خواهد بود. او به مردم می‌گوید که سفر به فضا و دیدن زمین از آن بالا زندگی و نگرش او را تغییر داده و به او نشان داده که ما انسان‌ها بسیار بیشتر از آن‌چه که فکر می‌کنیم به یکدیگر وابسته هستیم. او آرزو می‌کند که همه‌ی رهبران سیاسی دنیا می‌توانستند زمین را از جایی که او دید، ببینند؛ یک زمین، یک مردم، یک خانه برای همه‌ی ما؛ به این ترتیب شاید دیگر درد و رنجی برای بشر وجود نمی‌داشت.

از همین مجموعه:

زنان فضانورد: از کارخانه‌ی نخ‌ریسی تا پرواز به فضا

زنان فضانورد: سالی راید

زنان فضانورد: شَنون لوسید؛ فضانورد افسانه‌ای ناسا

زنان فضانورد: سوِتلانا ساویتسکایا؛ رویای پرواز او را به فضا رساند

زنان فضانورد: از سرزمین آفتاب به سوی فضا

زنان فضانورد: آیلین ماری کالینز

زنان فضانورد: کریستا مَک‌آلیف؛ آموزگار تاریخی که به تاریخ پیوست

زنان فضانورد: جودیت رِزنیک؛دومین زن کشته‌شده در سانحه‌ای فضایی

زنان فضانورد: لارل کلارک؛ زندگی، جادویی که همه‌جا جریان دارد

زنان فضانورد: پیشگامان سرمشقی ندارند

زنان فضانورد: مسافران چشم‌بادامی فضا

زنان فضانورد: فضانورد هندی- آمریکایی؛ صاحب دو رکورد در پرواز فضایی

زنان فضانورد: باربارا ردینگ مورگان؛ سرانجام آموزگاری به فضا رفت

زنان فضانورد: مِی جِمیسن؛ نخستین زن آفریقایی‌تبار در فضا

زنان فضانورد: مارگارت رِی سِدان؛ پزشک فضانورد

زنان فضانورد: بانی دانبار؛ علم‌آموزی، کلید حل مشکلات

زنان فضانورد: روبرتا باندر، نخستین زن فضانورد کانادایی

زنان فضانورد: هلن پاتریشیا شارمن

زنان فضانورد: پگی آنت ویتسون

زنان فضانورد: آنا لی فیشر؛ نخستین مادر در فضا

زنان فضانورد: کاترین سالیوان؛ زمین‌شناس فضانورد

زنان فضانورد: ساندرا هل مگنس؛ آخرین زنی که با شاتل به فضا سفر کرد

زنان فضانورد: کاترین تورنتون یکی از زنان رکورددار در راهپیمایی فضایی

زنان فضانورد: پَمِلا مِلروی؛ دومین فرمانده‌ِ زن در مأموریت‌های شاتل فضایی

زنان فضانورد: لیزا ماری نواک؛ نخستین فضانوردی که از ناسا اخراج شد!

زنان فضانورد: هایده‌ماری اشتفانیشین-پیپر؛ نخستین فضانورد اوکراینی‌تبار

زنان فضانورد: نَنسی جَن دیویس؛ نخستین پرواز زوجی فضانورد به فضا

زنان فضانورد: سوزان هِلمز؛ مشارکت در طولانی‌ترین راه‌پیمایی فضایی

زنان فضانورد: ننسی شرلوک کوری؛ حضور در مأموریت آغاز ساخت ایستگاه فضایی

زنان فضانورد: وندی لارنس؛ نخستین فارغ‌التحصیل زن نیروی دریایی که به فضا سفر کرد

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۱)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۲)

زنان فضانورد:دیگر فضانوردان زن (۳)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۴)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۵)

 زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۶)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۷)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۸)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۹)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۱۰)

زنان فضانورد: دیگر فضانوردان زن (۱۱)

زنان فضانورد: فضانوردان دیگر کشورها (۱)

زنان فضانورد: فضانوردان دیگر کشورها (۲)

زنان فضانورد: سفری برای ندیدن مرزها

زنان فضانورد: سفری برای ندیدن مرزها (۲)

زنان فضانورد: سفری برای ندیدن مرزها (۳)

زنان فضانورد: سفری برای ندیدن مرزها (۴)

درباره نویسنده

146مطلب نوشته است .

  • کریم

    ممنون بسیار زیبا بود فقط یه نکته فکر نمیکنم آدم در فضا اشک از گونه هایش جاری شود 🙂

تمام حقوق این سایت برای © 2017 كانوت. محفوظ است.
Powered by Persian Wordpress